Yas İptali ve Ardından

Canım ya! 19 Mayıs etkinliklerine yas iptali koymuşlar. Yas tamam, tutarız. Biz de o yürek var da, siz de o şeref yok işte. Siz anca göbek atar kıvırırsınız. Mayıs ayında 19. gün yok diyeceksiniz utanmasanız.

Utanmak mı? Hmmm...
Arlanmazlar sizi!
Arsızlar!

Bunu demiştim sosyal medyada bir kaç gün önce.

Dedim ya yas tamam tutarız diye... Biz zaten 'hükümetiz biz' diye geçinenlerin yerine kat kat yaşıyoruz o yası, tutmuyoruz! İçim eziliyor aklıma geldikçe...

Ben 19 Mayıs'ımı kutlamazsam, yas tutmamın da bir anlamı yok, bunu kaçırıyorlar yalnız...

Yas bile tutabiliyorsam o beğenmedikleri Mayıs'ın 19. günü sebebiyledir.

Yas tutma sebebimse... daha beter... O gün başlayan var olma mücadelemi bugün koruyamadıkları  ya da daha acı, sattıkları içindir...

İşte şimdi bir daha konuşalım bu yas mevzusunu... Samimiyetimi anladığınızı umuyorum...

Bir de bir şey duydum yabancı kaynaklardan. Diyorlar ki tarihte bir katliamın başlangıcını bayram olarak kutlayan tek ülke Türkiye’dir. Katliam dediği şey de Kurtuluş Savaşı... Başlangıç günü dediği şey 19 Mayıs 1919.

1. Öncelikle Türkiye ya da Turkey değil Türkiye Cumhuriyeti. Hiç beğenmedin Republic of Turkey.
2. Kıt mısınız? Yaşam savaşı veriyorum ben orda...
3. Atlamayın ortaya savaş çığırtkanı diye hemen – ben orada hayatımı korumasam sanki onlar beni öldürmeyecek mi? Hangi katliamdan bahsediyoruz?
4. Böyle acı dolu bir sürecin başladığı günü Atam’ın bana, gencine armağan ediyor olması da ayrı bir gurur kaynağı ayrıca. Evet, hiçbir savaşın kirli elleri temizlenemez ama karşılaştığım en anlamlı çaba bu. Kazandık gençlerim, bir tarihe başladığımız bu günü unutmayın, ülkenizi koruyun, aynı acıları yine yaşamayın. Daha ne yapsın...
5. Dedem bir askerdi. Bense bir asker çocuğu olarak hiçbir zaman askerliği savunmadım. Asker düşmanı da olmadım.  Ama o kadar çok asker tanıdım ki...  Bir askerin “23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı” gibi dünyada tek olan, ha keza “19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı” (İlk ilanında Atatürk’ü Anma kısmı yoktur, o bambaşka bir hikaye...) gibi yine dünyada tek olarak gençlere verilen bir günü bir askerin düşünebiliyor olması inanılamaz, bunu biliyorum sadece.
6. Son olarak, her savaş katliamdır orası ayrı, ama bunun yönü, milleti, devleti olmaz. Ölen candır sonuçta. Ah ah, bunun devleti milleti olur mu hiç? Hiç mi canı acımaz insanın...

Hatırlayamayan için,  19 Mayıs 1919 Atatürk’ün Bandırma Gemisi ile Samsun’a ayak bastığı ve işgal edeceğiz yaşasın diye göbek atan itilaf devletlerini geri püskürtmeye başladığı tarih.

“İşgaldeki hali sakın unutma, Atatürk’ e dil uzatma sebepsiz” der Neyzen Tevfik.

Siz hiç işgal altında bulundunuz mu?

Şu an ki psikolojik, ekonomik ve doğal kaynak işgalinden bahsetmiyorum, baya bilfiil işgalden bahsediyorum.

Ben bulunmadım.

Ama dilini bile bilmediğim adamların, sokaklarımda, evimin kapısında dolaşıyor olması, arsızca aileme, ekonomime, hayatıma zarar vermeleri ve daha anmak istemediğim, bir çok kaynakta çeşitli ülkelerde yaşanmış işgaller hakkında verilen bilgileri yaşamımın hiçbir döneminde yaşamak istemem. Çok ama çok korkunç...

Ve emin olun bu psikolojik işgalin ardından neyin geleceği gün gibi ortadadır. 

Görmemek için ya kör olmak ya da sırt çevirmek lazım.

Gelelim sadede...

Hiç büyümeyen bir çocuk...
Neden olmasın?

Kastettikleri bu yaşam hepimizin.
Bir tarihimiz var ve bu tarih bizim. En azından sahip çıkabileceğimiz bir tarihimiz var...
Bu tarihi, bu yaşamı bize veren bir önderimiz var...

Unutmayın ülkemiz var olmazsa biz de var olamayız.

Tek yaşam kaynağımız, amacımız topraklarımız bizim (hemen buna da atlamayın vay mülkiyetçi seni diye, anlamak işinize gelsin azıcık)

Ben 80 yaşında bile sporcu ve genç olacağım.
Ruhumu hep diri tutacağım Atam’ın istediği gibi.

Ve her sene olduğu gibi, bu sene de gidiyorum bayramımı kutlamaya.

Ya Bağdat Caddesi'ne ya Şişli'ye.

Ön yargılarınızı atın bir kenara,

Siz de gelin.

Sevgiler
Peyzaj Dikeni